We mogen weer met Rudi Rides mee
Weerzien van fietsliefhebbers uit de Rudi Rides Community
In september gingen we met een groep enthousiaste fietsliefhebbers naar de Dolomieten. Het mooie aan deze groep was dat iedereen al bekend was met Rudi Rides. Iedereen hoorde al bij de zogeheten community. De een ken je van een gratis social ride, en de ander ken je van een vorige reis. Een aantal waren vorig jaar naar het eiland Sardinie geweest voor een 10-daagse rondreis.
Iedereen is welkom
Ook was een enkeling voor het eerst mee. Na de intake met Rutger zijn ook deze nieuwelingen overtuigd om mee te gaan. Eenmaal op de eerste accommodatie bij Cortina d’Ampezzo aangekomen kwam de groep bij elkaar en was het al direct gezellig. De fietsen werden in elkaar gezet en gereed gemaakt voor de eerste etappe en daarna was het tijd voor de algemene briefing.
Dolomieten: let op elkaar, het is een lange tocht
De boodschap van Rutger, die als hoofdbegeleider mee was op deze reis, was: let op elkaar en blijf dat gedurende de hele reis doen. Acht zware etappes met slechts één rustdag is niet wat je regelmatig doet. Dat is het mooie bij Rudi Rides, iedereen blijft ook op elkaar letten en mede daardoor zijn we deze reis veilig doorgekomen.
Fietsen rondom Cortina d’Ampezzo
Inkomen de eerste rit
Het fietsen rondom Cortina d’Ampezzo is mooi. De eerste etappe was het inkomen met zo’n 35 kilometer weinig klimmen. Heerlijk na een lange autorit. Toch stond er direct al koffie met strudel klaar op een adembenemend mooie plek: Auronzo en Lago Santa Caterina.
De eerste klim
De rest van de etappe ging het wel om het klimmen. Het was de beklimming naar de Tre Croci, die vooral een zwaar middenstuk heeft van 6 kilometer. In totaal is die slechts 26 kilometer lang. Hoe dan ook: boven was het prachtig zonnig en was het tijd voor een groot bord pasta, met uitzicht op de prachtige toppen van de Dolomieten ten oosten van Cortina d’Ampezzo.
De bekendste klim van de Dolomieten: Passo Giau
Na de eerste etappe was iedereen helemaal lyrisch en snel daarna konden we nog meer moois aanschouwen. De daaropvolgende dagen gingen we namelijk o.a. de Passo Giau beklimmen. Eerst een stuk mooi bos en daarboven een enorme weide, met koeien en in 360 graden om je heen de flanken van spitse grijze bergtoppen. Deze klim werd gevolgd door een vliegensvlugge afdaling en met de laatste beetjes energie moest de Falzarego vanaf de Caprile kant worden bedwongen.
Bekendste highlight: Tre Cime di Lavaredo
Hoe iedereen de Dolomieten kent van de ansichtkaarten of websites is met de Dreizinnen of ‘Tre Cime’ in het Italiaans. Net niet te bereiken met de fiets, maar wel in de buurt te komen. De klim ernaartoe vanaf Lago Misurina is niet makkelijk.
Fietsen rondom Sella
Dorstig voor meer klimmen
Na al deze pracht was de dorst nog niet gelest. We verplaatsten ons naar de tweede accommodatie in Arabba: misschien na Le Bourg d’Oisans in de Franse Alpen het 2e mekka van het wielrennen, want wat kun je daar prachtig fietsen.
Natuurlijk Sella Ronda: fietsen om een skigebied
Het bekendste van de Dolomieten na de Passo Giau is de Sella Ronda. Een ronde van 52-55 kilometer met vier niet al te zware beklimmingen die goed te doen is in een dag. Ook voor de niet zo ervaren fietsers. De officiële fietsrichting is tegen de klok in, zo wordt het ook uitgevoerd tijdens de Sella Ronda Bike Day. Ook zonder Bike Day kun je de tocht perfect uitvoeren. Mijn persoonlijke hoogtepunt was door de mist Corvara inrijden na de afdaling van de Campolongo en de beklimming van de Passo Gardena vanuit Corvara. Wauw! Niet te beschrijven. Eigenlijk zijn er meer hoogtepunten, maar daarvoor moet je zelf maar naar de Dolomieten.
Stukgaan op de Passo Fedaia
Een andere rit gaat zuidelijk van Arabba, onder meer over de Fedaia vanaf Caprile. Zelfs de grote jongens worden stil als ze deze Fedaia op moeten fietsen. Deze klim is optioneel, maar is een goede test om te kijken waar je grens ligt. Als je niet oppast komt je in het rood rijden halverwege de klim, een weg die maar niet lijkt te houden. Maar dan komen de laatste 3 kilometer en is het gemiddeld 11-12% tot de top. Hier worden ego’s vermorzeld en kan alleen je volharding uit je tenen je nog omhoog brengen, stap voor stap. Wij hebben het gedaan, en het was genieten! Ga jij ook de uitdaging aan?
Genieten in de wellness van een heerlijk hotel
In de Dolomieten heb je het voordeel dat het ’s winters verandert in een wintersport walhalla. Daarom zijn de wellness en spa mogelijkheden goed ontwikkeld. Het hotel waar je bij Rudi Rides verblijft heeft dit ook goed door en daarom kun je na elke rit ontspannen in de sauna, of nog even het bubbelbad / jacuzzi in. Zo krijgt die fietsvakantie een extra dimensie.
Fietsen rondom Prato bij de Stelvio
Pleinvrees en eerst kijken bij de Reschenpas
De derde accommodatie ligt buiten de Dolomieten op zo’n 2,5 uur rijden van Arabba. We gaan hierheen om met een spektakel af te sluiten: De Passo Dello Stelvio of de Stilfersjoch. Als we daar aankomen fietsen we eerst nog een beetje in de omgeving: een verhard bospad leidt naar het meer bovenaan de Reschenpas. Goed te doen in een dagdeel en een mooie highlight bij het onder water gelopen kerkje.
De kers op de taart: De Stelvio fietsen vanaf Prato
De beklimming staat op het lijstje van veel wielrenners, maar ook veel liefhebbers. Vanaf de kant van Prato moet je achtenveertig (!) bochten door om de Cima Coppi op 2759 meter boven zeeniveau te bereiken. Het eerste stuk is het nog gezellig: je fietst omhoog, maar je bent goed voorbereid en nergens bang voor. Na 11 kilometer komen de speldenprikjes en gaan je kuiten en je bilspieren pijn doen (tenminste bij mij). Er moet al op de pedalen gestaan worden. Dan is het afwisselend: volgende bocht in zicht, moet ik alweer eten, hoe ver ben ik, moet ik meer aan, minder aan? En opeens zie je het resterende stuk tot aan de top voor je liggen en dat is bijzonder. Bij mij ging er een extra vaatje energie open bij het zien van de top. Bocht na bocht volgden elkaar sneller op. En dan: de finish. Toegejuicht door de andere deelnemers was het een euforisch moment. Een heel mooi moment om mee af te sluiten.
Afsluiten op het terras
Alsof dat nog niet genoeg geluk was: in de zon de Stelvio op fietsen, was het in het dal nog steeds terrasweer. De biertjes, en 0.0’s waren heerlijk verkoelend en zo sloten wij onze fietsvakantie in de Dolomieten met Rudi Rides af. Nog een laatste diner waarbij de oogleden van iedereen al een beetje gingen hangen, en werd het vroeg rustig in de gasthof.
Fiets mee met Rudi Rides
Is een fietsvakantie in de Dolomieten iets voor jou?
Wil je nu ook kennismaken met Rudi Rides om uiteindelijk mee te gaan met de Dolomieten? Neem dan contact op en je wordt snel teruggebeld door Rutger van Rudi Rides.
